fremeis

Drie vrouwen valt dit jaar de eer te beurt om de Nobelprijs voor de vrede te ontvangen. Leyman Gbowee, Ellen Johnson Sirleaf en Tawakul Karman wonnen de prijs, omdat zich hebben ingezet om vrouwen te betrekken bij het stichten van democratie en blijvende vrede. De drie vrouwen krijgen elk ongeveer 1 miljoen euro.

Het Noorse Nobelcomité maakte de namen vrijdag bekend op een ceremonie in Oslo en gaf aan dat de vrouwen de prijs kregen voor hun vreedzame pogingen om de veiligheid van vrouwen te verhogen en de vele bijdragen die ze hebben geleverd aan de emancipatie van vrouwen.

De Liberiaanse vredesactiviste Gbowee lukte het om christelijke en islamitische vrouwen te verenigen en in opstand te laten komen tegen de lange oorlog die in Liberia woedde. De vrouwen kleedden zich in het wit, de kleur van vrede, en zette hun leven op het spel. Ze confronteerden de president van Liberia, Charles Taylor, en verschillende krijgsheren en rebellen en de vrouwen gingen zelfs over tot een seksstaking tot er een vredesakkoord werd aangekondigd.

Gbowee mobiliseerde daarna de vrouwen om massaal naar de stembus te gaan en hun stem te laten klinken. Sirleaf kwam als winnaar van de verkiezingen uit de bus en ze werd daarmee de eerste vrouwelijke president op het Afrikaanse continent. Ze zweerde bij haar inwijding dat ze zou helpen een bijdrage te leveren aan de emancipatie en haar best zou doen om vrouwen op elk gebied gelijke kansen te bieden.

Tawakul Karman, de derde winnares, is de eerste Arabische vrouw aan wie de Nobelprijs wordt toegekend. Ze strijdt al lange tijd voor democratische hervormingen in Jemen en ze werd door massale protesten in Jemen internationaal bekend. Karman protesteert, ondanks bedreigingen en aanhoudingen, nog altijd in Jemen.

De Nobelprijs zal volgens Al Jazeera vooral goed van pas komen voor Sirleaf. Ze maakt door het winnen van de Nobelprijs een grotere kans op het winnen van de herverkiezingen. Toch is het niet zeker of dit ook daadwerkelijk zal gebeuren, ze krijgt vooral steun van mensen op het platteland, maar de steun van mensen uit de steden is beduidend lager.

Het hoofd van het Nobelcomité, Thorbjørn  Jagland, zei voor de aankondiging van de winnaars dat hij verwachtte dat het nieuws waarschijnlijk goed zou worden ontvangen over de hele wereld. Hij zei dat de uitreiking erg krachtig zou zijn en bovendien zou leiden tot meer saamhorigheid. De uitreiking zou dit keer niet tot grote conflicten leiden, zoals dit wel in 2010 het geval was met de uitreiking van de prijs aan de Chinese dissident Liu Xiaobo.

De favorieten voor de Nobelprijs voor de Vrede grepen echter naast de prijs. Er werd verwacht dat een van de hoofdrolspelers van de revoluties in de Arabische wereld de grootste kans zou maken op de Nobelprijs van de vrede. Jagland gaf als commentaar dat er dit jaar veel goede dingen zijn gebeurd in de wereld en hij vond het vreemd dat andere wetenschappers dit eigenlijk niet hebben opgemerkt.

Vooral Esraa Abdel Fattah werd gezien als een van de grote kanshebbers, Fattah was de hoofdrolspeler in de Facebook protesten in Egypte eerder dit jaar. Deze vreedzame protesten leidden uiteindelijk tot het aftreden van president Mubarak in februari.

Andere namen die werden genoemd waren die van Simi Samar, een Afghaanse arts en vrouwenrechtenactiviste, Svetlana Gannushkina, een Russische activiste en haar mensenrechtenorganisatie Memorial.

Ook de naam van de Europese Unie werd genoemd als kanshebber voor de Nobelprijs voor de vrede. De Europese Unie zou aanspraak kunnen maken op de prijs doordat er in het grootste gedeelte van Europa al lange tijd vrede in stand wordt gehouden.